Düğmeli çantanın hikayesi:
Cimcimeme yeni bir cici aldık, üzerinde iki koca baykuş var gözleri düğme düğme. Bende Düğmelerin pek moda olduğu bu günlerde düğmeli keçeli, fiyonklu bir şeyler yapsam ne şirin olur dedim ama gel gelelim keçem yok. Biliyorsunuz bana bir geldiler mi kıvranır dururum. Tasarın cinim bir ayaklandı mı artık dur durak yoktur. Keçe kumaş krizine girmişken polar kumaşlarım aklıma geldi (Bu arada en kısa zamanda keçe kumaşlar almalıyım.) Yaşasın dedim bende boşuna dertlenip tasa ederim, işte gül gibi atmaz sarkmaz polarlar.
Hemen işe koyuldum: Pembe polara gözümün kestiği karardan çiçekler çizip kestim. Yine pembe kumaştan farklı boyutta daireler kestim. Yaprakları da yeşil polar kumaşa farklı boyutlarda çizip kestim. Çiçeklerin Ortalarına kurdeleyle fiyonklar yapıp düğmelerle sabitledim. Ağaç dalları için kahve kumaştan şeritler kesip teyelledim. Dalların köklerinin değeceği yer için pembe kumaş seçip kestim. Şimdi Çantam beyaz olacak açık renk istedim. Yine bunun için bir ölçü belirleyip hem dış hem de astarlık kumaşları kesip soluğu dikiş makinemin başında aldım...
Aaa oda ne! Çocuklar ayakladı… Ağlayan kızımı susturup abisiyle oynayacakları bir oyun kurdum. Bebeğimizin beşiğine bir plastik kap astık direksiyon niyetine, ağabey oldu otobüs şoförü kızımız da tüm bebe gereçlerini yalayan bir muavin, ee muavin beş aylık bir bebek olunca seslendirmek bana düştü. Sesim kısılana ve Bursa ya otobüsle 20–30 kez gidip gelecek kadar muavinlik görevimi yaparak işte bu çantayı can havliyle bitirdim.
Birde: Bir bayram sabahı elinde böyle bir çantayla küçük bir kız görürseniz şaşırmayın o kız benim cimcimem şeker toplayıp bayram kutlamaya gelmiştir..
